Wist je dat... alle jongerenraadsleden met Ellen mogen daten?

Shoutbox

2nd influenZ JCP

Life on an edge: Borderline

In het engels betekent het woord borderline "grens". Het is vooral bekend van de persoonlijkheidsstoornis, en daar gaat dan ook dit JSCP-artikel over. De naam is zo gekozen omdat vroeger werd gedacht dat de stoornis tussen neurose (dwangmatigheid) en psychose (werkelijkheid en fantasie niet kunnen onderscheiden), dit is niet waar gebleken, maar de naam is gebleven.

Borderline komt voor in veel verschillende vormen. Over het algemeen kan wel gezegd worden dat een borderliner een laag gevoel van eigenwaarde heeft en sterke neiging tot zwart-wit denken. Dit uit zich ook in relaties, eerst is iemand geweldig, en van het een op het andere moment vind je er niets meer aan. Een lage eigenwaarde kan zich uiten in automutilatie (zie eerder JSCP artikel, automutilatie is jezelf bewust pijn doen) maar ook in overmatig drank of drugs gebruik en dreigen met zelfmoord of iets dergelijks. Dit gedrag kan dwangmatig worden, vandaar de link met neurose, en soms kan een borderliner (in een bepaalde vorm) voor even "weg" zijn, in een fantasiewereld. Daar komt de link met psychose vandaan. Iets wat ook over het algemeen bij borderliners voorkomt is de angst om verlaten te worden, ook als dat niet reeël is. Hierdoor voelt iemand met borderline zich ook vaak alleen, terwijl hij zich tussen de mensen bevind. Op het moment dat de angst om verlaten te worden het overneemt, sluit je jezelf af uit angst om mensen te verliezen door je zelf te zijn.

 

De lage eigenwaarde uit zich ook in het denken dat je jezelf aansteld. Dat er eigenlijk niets met je aan de hand is, waardoor er waarschijnlijk veel meer borderliners rondlopen dan word aangenomen omdat deze zich niet laten testen. Tegen de buitenwereld word gedaan alsof er niets aan de hand is, dit kan zich ook uiten door dingen te ontlopen. Bijvoorbeeld ruzies, en het zeggen dat je iets niet kan. Ook word vaak een ander de schuld gegeven voor de fouten die een borderliner zelf maakt. Dit heeft niet echt iets te maken met liegen, omdat een borderliner het zélf geloofd.

Soms word de stoornis een "modeziekte" genoemt. Dit komt omdat borderline eigenlijk pas sinds de jaren '80 officieel "bestaat." Hierdoor word nog vrij vaak ook door de buitenwereld gezegd dat de ziekte aanstellerij is en vaak word er ook negatief over gesproken. Ergens is dit niet vreemd, omdat mensen vrij snel het gevoel zullen hebben bedrogen te zijn door een borderliner, terwijl deze zich van geen kwaad bewust is. Wat ook vaak voorkomt bij borderliners is de wil om te manipuleren (iemand beïnvloeden) en ook dat draagt niet echt bij aan een positieve of zelfs maar neutrale kijk om de stoornis. Omdat borderline zich vaak begint te uiten in iemands pubertijd, word het vaak ook bestempeld als 'puur puberaal gedrag,' terwijl toch, of misschien maar, 1 op de 100 mensen (vreemd genoeg voornamelijk vrouwen) last heeft van borderline.

De oorzaak van borderline is officieel nog niet bekend. Er zijn wel aanwijzingen dat genetische factoren een rol spelen (dat het dus erfelijk is). Over het algemeen word aangenomen dat dat erfelijkheid in combinatie met de sociale omgeving (dus je opvoeding en thuissituatie bijvoorbeeld) het ontstaan en het verloop bepalen. Een groot aantal borderliners (+/- de helft) geeft aan in zijn/haar jeugd seksueel misbruikt te zijn, en het is dus ook waarschijnlijk dat dit soort traumatische gebeurtenissen een rol spelen, maar ook dit is niet bewezen. Hersenonderzoeken hebben uitgewezen dat er kleine afwijkingen in de hersenen voorkomen bij borderliners, maar niet bij allemaal dus ook dit is niet met zekerheid als oorzaak aan te wijzen.

Iemand krijgt meestal "het etiket Borderline" als 5 of meer van de volgende punten in zijn of haar gedrag voorkomen, maar het dan nog niet met 100% zekerheid aan te nemen of die persoon het ook daadwerkelijk heeft, daarvoor moet een speciale test gedaan worden. De 9 punten zijn;

  1. Hij/zij probeert heel erg om ingebeelde of daadwerkelijke verlating te voorkomen

  2. Hij/zij heeft veel instabiele en intense persoonlijke relaties, waarbij een soort van verafgoding en minachting elkaar ook afwisselen

  3. Hij/zij heeft een erg negatieve eigenwaarde en/of een identiteitsprobleem ("wie/wat ben ik?") dit kan ook zeker lijden tot depressies

  4. Hij/zij is impulsief op minimaal 2 dingen die mogelijk ook zelfbeschadigend zijn, bijvoorbeeld drugs of alcohol misbruik, seks, geld uitgeven en te veel of te weinig eten.

  5. Hij/zij dreigt met zelfmoord of automutilatie of doet/probeerd dit daadwerkelijk

  6. Hij/zij wisselt heel snel van stemming, die stemming duurt dan ook meestal niet langer dan een paar uur

  7. Hij/zij heeft een chronisch (iets dat je altijd voelt) gevoel van leegheid

  8.  Hij/zij heeft intense woede of agressie aanvallen

  9. Hij/zij heeft voornamelijk door stress veroorzaakte paranoïde (iets wat er niet is) ideeën of ernstige contact problemen

Als het is vastgesteld dat iemand borderline heeft dan word langdurige therapie aanbevolen. Soms ook medicijnen maar meestal niet omdat de persoon hier veel makkelijker verslaaft aan kan raken als hij borderline heeft en zichzelf hiermee kapot zou kunnen maken. Iemand kan de stoornis overwinnen, maar als dit niet voor zijn 35e is gebeurt is de kans hierop nog maar heel klein. Een paar maanden geleden (oktober 2006) kwam het nieuws dat een zogenaamde "schema-therapie" borderline volledig zou kunnen genezen, deze vorm van therapie is wel heel intensief; 2 sessies per week voor 3 jaar lang. Van de inmiddels volledig behandelden is 45% geheel genezen.

In de praktijk kan je eigenlijk wel zeggen dat iemand met borderline 3 gevoelensgroepen heeft. Namelijk "boos en verdrietig," "leeg," en gewoon normaal zegmaar. Vaak heeft een borderliner het gevoel dat niemand hem/haar begrijpt en dat hij gek word van zijn tegenstrijdige gevoelens. Iets wat veel gezegd word is bijvoorbeeld "iemand wegduwen terwijl je wilt dat hij bij je is." Veel borderliners zijn wel creatief en expressief. Gedichten en teksten schrijven word vrij vaak gedaan en meestal nog goed ook. Dit kan een uitlaatklep zijn en gevoelens op een poetische manier verwoorden kan makkelijk zijn dan normaal.

Als iemand (denkt dat hij) borderline heeft, is het belangrijk om te praten met mensen en/of hulp te zoeken. Ook structuur kan erg belangrijk zijn maar hiervoor geld hetzelfde als voor praten; het is heel erg moeilijk als je snel wisselt van gevoelens en emoties. Schrijven in een dagboek, weblog of iets anders kan helpen om meer greep te krijgen op emoties en stemmingen, bovendien kan het helpen om beter naar jezelf te kijken. Ook sporten kan helpen aangezien het een soort van pauze kan zijn in de gedachten en gevoelens stroom.

Als iemand in je omgeving borderline heeft is het belangrijk om aan te geven wat je grenzen zijn betreft woede-uitbarstingen, zelfbeschadiging en dreiging. Ook het maken van duidelijke afspraken en hier niet vanaf stappen is erg belangrijk. Je moet er wel voor uit kijken dat je er zelf niet aan onderdoor gaat, je bent geen hulpverlener. Wel kan je adviezen en tips geven, begrip en steun zijn ook erg belangrijk maar kijk uit dat je de persoon niet over de door jou gestelde grenzen laat gaan.

Voor meer informatie over borderline en dergelijke, kan je ook terecht bij "Stichting Borderline," www.stichtingborderline.nl

Gedicht; Borderline is

 

Van iemand houden
maar zeggen van niet.
De hele dag lachen,
ondertussen heb je verdriet
Vastgehouden willen worden,
maar roepen: raak me niet aan.
In woede uitbarsten,
en plotseling iemand slaan.
1 minuut willen leven,
de volgende wil je dood.
Dan weer in je armen krassen
uit pijn en nood
Ontzettend bang zijn,
in een hoekje kruipen
Of juist alle moed hebben,
en het avontuur besluipen.
Borderline is angst,
om alleen te zijn
Borderline is eenzaam
en onbegrijpelijk zijn..

 

 

Marrit Kamminga, 2002
Bronnen

Zoe
20 januari 2010 @ 14:42niet aangemeld

Hooi,
ik ben 12, en mijn tante heeft bordeline..Ik heb aan mijn oma gevraagt wat dat in houd..Want ik ben zelf vaak depresief doe mij zelf pijn en krijg woede aanvallen..Ik kan mn eigen emoties niet kwijt en denk soms aan de dood en doe me zelf pijn heren er uit trekkken en vingers kneuzen (van me zelf..Mijn oma vertelde een aantal van die zelfde dingen..
Maar wat moet ik doen..
Ik heb een test gedaan en 85 % klopt..
x

Anne
15 februari 2010 @ 21:07niet aangemeld

Zoe, zoek hulp! Bij je huisarts bijvoorbeeld. Blijf er niet mee zitten!!!

Marijke
6 maart 2010 @ 21:21niet aangemeld

Zoe, praat nog meer met je oma en vraag haar je hiermee te helpen. Je hebt echt hulp nodig. Dat is niet erg. Het is moedig en belangrijk. Sterkte. Mijn moeder had Borderline en wilde geen hulp. Dat is zo zonde want er is zoveel mogelijk.

Fp
10 april 2010 @ 21:26niet aangemeld

ik gaa een test doen

limbo
19 april 2010 @ 15:39niet aangemeld

succes allemaal..

KARINA
3 mei 2010 @ 23:33niet aangemeld

WEET IEMAND EEN GOEIE TEST VAN BORDELINE, DENK DAT IK HET HEB??

adam
26 mei 2010 @ 18:34niet aangemeld

bordeline test kan jij op google vinden

Knabbel
2 juni 2010 @ 18:57niet aangemeld

ik ben nu 21 jaar, ik heb veeel verschillende fases van ''gemoedstoestanden'' doorgelopen. ik weet wat boarderline is en ik weet dat ik het heb. OP DIT MOMENT. Morgen echter als ik wakker word is het een hele andere dag, en ben ik in de veronderstelling dat het helemaal goed gaat. ik heb mij zodanig geisoleerd dat ik zelfs geen contact meer heb met mijn beste vriend. wat heel apart is omdat zijn moeder boarderline had en hij eerder doorhad dan ik dat ik boarderline heb. ik heb diverse tests op het internet gedaan en ik kom bij alle op hoge scores uit. ik ben bij het riagg geweest en ook daar hebben ze de diagnose gesteld dat ik boarderline trekken had. ik had het gevoel dat ik niet werd geholpen, en mijn enige manier van uiten is boos worden. ik merkte dat toen ik boos wer d bij psygoloog bang werd. ik ben nooit meer gegaan. ik heb daarentegen wel hulp nodig... ik heb mij meerdere malen opnieuw aangemeld en daar wouden ze mij dezelfde hulpverleenster aanbieden, en omdat ik geen nee kon zeggen ben ik nooit op komen dagen. bij de maatschappelijke werkster kreeg ik een aanbod om mezelf op te laten nemen wat mij natuurlijk heel erg bang maakt. de huisarts neemt mij niet serieus, of luistert en luistert. ik begrijp inmiddels dat ik geen hulp krijg omdat ik dat niet toelaat, maar ik heb echt moeite met mezelf veranderen. iemand tips... ik sta er alleen voor mijn ouders zijn overleden. en mijn zus en ik hebben een soortige van ruzie omdat haar vriend mij heeft aangerand in het verleden. zij gelooft mij niet en eerlijk is eerlijk af en toe geloof ik mezelf ook niet... HELP

Wow
19 juni 2010 @ 12:27niet aangemeld

Heftig

Timo
26 juni 2010 @ 12:43niet aangemeld

Ik heb etzelfde.. ik loop hier al 2 jaar mee.. en heb hier nooit van gehoord.. heb meerdere zelfmoord pogingen gedaan... heb me been opengesneden.. ook me arm en schouder.. heb me hand 4 keer bijna gebroken door woede uitbarstingen.. ik heb drugs gebruikt,, alcohol verslaving,, medicijnen verslaving,, en veel te veel problemen thuis kwam er woensdag achter dat ik dit zou kunnen hebben en moet na september misschien in een kliniek.. ze zeiden al dat medicijnen niet werken .. door dit voel ik mezelf authistisch en ik weet me god niet wat ik hiermee moet.. voel me totaal anders dankzij dat ik dit weet.. en het is niet eens positief.. ik heb een woede aanval gehad bij de psycholoog.. heb slaap gebrek,, nachtmerries,, ik kan er niet meer overheen

Niet ingelogd!
inloggen - registeren

Reageer hier!


:) >:) B) :> :'( :8( :D :k :x :o 8) :( :\ ;) :p