Kamp jongerenraad, met foto's

Een weekendje Jongerenraad...

Op donderdag één mei 2003 verzamelden we ons al vroeg (dat vonden wij tenminste, het was tien uur) op het gemeentehuis in Heinkenszand. De hal werd daar gevuld met leden van de jongerenraad, tassen, ouders en verwonderde ambtenaren. Nadat alle tassen en leden van de jongerenraad in de bus gepropt waren, konden we op weg naar onze eindbestemming; Ossendrecht. Daar aangekomen moesten alle tassen natuurlijk weer uit de bus. En tot ergernis van ons allemaal vertelde gezagsvoerder Arno ons dat we op de zolder van het gebouw sliepen. Deze zolder bevond zich namelijk zo'n acht trappen hoger… Maar goed op de zolder aangekomen bleek het toch niet zo erg, want al snel was iedereen druk bezig met het opmaken en uittesten van bedden.

Iedereen had een waterpistool meegenomen en we konden het niet laten om die uit te testen. Het was natuurlijk onvermijdelijk dat er enkele mensjes (en slaapzakken) nat werden. Gezagsvoerder Arno gebood ons natuurlijk direct om de waterpistolen op te bergen en voorlopig met rust te laten. Maar afijn, we konden er mee leven… Na deze (vervelende) mededeling vertelde gezagsvoerder Arno ons dat de lunch op ons stond te wachten in een nabijgelegen restaurant. We snelden ons erheen en deden ons tegoed aan het ons voorgeschoven eten.

Na de lunch mochten we de waterpistolen gelukkig weer tevoorschijn halen. We vertrokken met onze oudste kleren aan en bewapend met waterpistool naar het bos. Daar vertelde gezagsvoerder Arno ons dat we gingen paintballen. De waterpistolen werden gevuld met gekleurd water en onze gezichten werden geverfd met onze strijdkleur. De vlag werd verstopt en de oorlog kon beginnen. We speelden twee partijtjes en welk team er had gewonnen weet ik niet meer precies, maar ik weet wel dat ik in het winnende team zat… Al met al was het een vermoeiende en vooral natte middag. En, omdat we toch al nat waren, hebben we nog maar een frisse duik (zeg maar gerust érg fris) gemaakt in het meer naast het gebouw.

Toen iedereen gedoucht en aangekleed was, konden we gaan avondeten. Jammer genoeg had de kok niet zo heel erg goed z'n best gedaan, want het was niet zo heel erg lekker… Maar door het door onszelf meegebrachte voedsel (vooral snoep en chips) kikkerde iedereen weer flink op. Nadat we ons hadden verzameld in de kantine, kwam er een man van het antiracismebureau. Hij vertelde ons over pesten en leerde ons hoe je er mee om moet gaan. Na deze leerzame workshop was er nog genoeg tijd om bij te kletsen en de lenigheid te testen (Twister!). Maar uiteindelijk gingen we toch naar bed. Na de strenge woorden van onze (altijd alerte) gezagsvoerder (Arno) gingen we toch maar slapen.

Toen iedereen bijna sliep werden we (erg onprettig) uit bed gehaald. We kleedden ons vliegensvlug aan en bewapend met een zaklamp vertrokken we naar het (inmiddels beruchte) bos. Daar speelden we een (in)spannend nachtspel. Waarbij we van post naar post liepen en onderweg goed moesten uitkijken voor tikkers. Natuurlijk kwam ook hieraan een einde en kropen we weer terug in ons warme bedje. Deze keer waren de strenge woorden van gezagsvoerder Arno wel gemeend en vielen we tevreden in slaap. Die slaap duurde echter niet zo heel erg lang, want de volgende morgen werden we om zeven uur alweer gewekt.

Om acht uur stond het ontbijt klaar en aten we onze bammetjes met smaak op. Na het ontbijt verzamelden we ons weer in de kantine en kregen we een workshop Luisteren… Mevrouw Birgitta legde ons alles uit over verbale en non-verbale communicatie. Ook vonden we uit wat onze goede en slechte eigenschappen waren. Na deze interessante workshop was het alweer tijd om te lunchen en na de lunch trokken we onze zwem- en sportkleren aan. Die middag kropen we door een spinnenweb, werden we nat op de tobbedansbaan en regenden we nogmaals nat tijdens zeskamp. Maar al met al was het toch erg leuk om te doen.

Hierna vertrokken we naar het dorpje Ossendrecht om onze (speciaal hiervoor) meegebrachte spullen te ruilen voor een decor. Dit decor hadden we nodig voor de bonte avond. Want die zou dezelfde avond plaatsvinden. We kwamen terug met de gekste dingen. Er was zelfs een groepje die terug kwam met een aantal fietsen. De fietsen kregen een naam (Grote Bep en Kleine Bep) en één ervan ging zelfs mee terug naar Zeeland, die is nu gedoopt tot mascotte van de jongerenraad… Zo zie je maar weer wat je allemaal niet aan zo'n kamp overhoudt. Afijn, na het ruilen gingen we toch weer terug naar ons verblijf, waar een heerlijke barbecue op ons stond te wachten.

Na de barbecue werd er nog even gerepeteerd voor de bonte avond, maar toen kon het spektakel toch echt beginnen. Onder leiding van drie charmante presentatrices (K3!) startte de bonte avond. Het begon al goed… met de leiding. Zij gaven ons een spetterende meneer Cactusshow. Hierna kwam het echte talent aan de beurt… Er werden de gekste toneelstukjes opgevoerd onder het thema; Gijs en de Geheimzinnige Grasmaaier. Nou en grasmaaiers waren er hoor; vrouwelijke, mannelijke, zoemende en zelfs vreemdgaande grasmaaiende… De onderwerpen liepen van Roodkapje tot Jerry Springer en van Lingo tot… nou ja, te veel om op te noemen. De avond kwam natuurlijk weer veel te snel tot een einde en wij kropen in ons warme bedje.

Voor de mensen die niet wilden slapen, werd een prima oplossing bedacht; aparte slaapzalen; één voor slapers en één voor niet-slapers. Na een nacht slaap (of lol, voor de niet-slapers) werden we weer vroeg wakker gemaakt. Direct na het ontbijt pakten we onze tassen weer in en sjouwden we ze alle acht trappen af om ze daarna weer in de bus te proppen. Met de bus vertrokken we naar Amsterdam. Daar konden we ons uitleven in de stad en na een paar uurtjes shoppen verzamelden we ons om naar de opnames van het Jongerenlagerhuis te gaan kijken. Misschien heeft ú ons wel op TV gezien? Natuurlijk ging ook deze dag weer snel voorbij en we vertrokken met de bus terug naar Heinkenszand.

Onderweg maakten we nog een korte tussenstop bij MacDonalds, waar we als dankbaarheid de leiding een aantal cadeautjes gaven. Maar de busreis ging verder en uiteindelijk kwamen we toch aan bij het gemeentehuis. Waar al die ellendige tassen weer uitgeladen moesten worden. Na een vrolijk weerzien van ouders vertrok iedereen weer naar huis, waar we allemaal weer fijn in ons eigen bedje in slaap konden vallen. Al met al was het een erg leuk weekend.