De moeilijkste enquête

Als lid van de jongerenraad is je mening heel erg interessant, daarom kreeg kreeg ik een tijde geleden, samen met alle leden van de jongerenraad, een enquête over jongerenparticipatie en jongereninformatie van de nationale jeugdraad voor de Europese Commissie. Ik had geen idee waar dat over ging, maar ik heb er vast en zeker wel een hele goede mening over. Ik vind mijn eigen mening eigenlijk altijd wel goed, dus wil ik hem ook wel laten horen in deze enquête.

Toen ik begon met het lezen van de inleiding raakte ik wel een beetje verward, de eerste twee pagina's waren gevuld met tekst die zoveel moelijke woorden, vage begrippen en onbekende namen bevatte dat ik eerst even in de e-mail moest kijken of deze enquête wel echt bedoeld was voor jongeren, en niet voor saaie ambtenaren die dat soort woorden vast en zeker wel kennen.

Maar nee hoor, deze enquête was echt bedoeld voor jongeren! Dit zijn de eerste twee alinea's:

Consultatie over het Witboek Jeugd van de Europese Commissie

Als onderdeel van het EU Witboek Jeugd proces, zal het ministerie van VWS/Directie Jeugdbeleid eind dit jaar een rapportage inleveren bij de Europese Commissie over de implementatie van de gemeenschappelijke doelstellingen voor jongerenparticipatie en informatie aan jongeren.

Het ministerie heeft het NIZW International Centre en de Nationale Jeugdraad gevraagd een consultatie te organiseren met experts in het veld en betrokken jongerenorganisaties in Nederland. Doel is informatie te verzamelen over de initiatieven en ontwikkelingen van de afgelopen twee jaar. Deze informatie zal worden verwerkt in de rapportage.

En weet je al waar het over gaat? Waarschijnlijk heb je niet eens de moeite genomen om ze helemaal aandachtig te lezen, het is inderdaad te saai voor woorden, en dat gaat dan nog twee pagina's zo door.

Ik heb het nagevraagd bij andere mensen die deze enquete ook hebben ontvangen of zij hem hadden ingevuld, maar niemand had verder gelezen dan de eerste pagina, Alleen de echte zeikerds zoals ik nemen daarvoor de moeite.

De enquête bestaat uit 5 doelstellingen waar voor iedere doelstelling steeds weer dezelfde 5 vragen worden gesteld. Hoewel ik altijd dacht dat een doelstelling een doel moet hebben wat je kan bereiken geldt dat in de EU blijkbaar niet.

Zo zijn bijvoorbeeld "Informatie van hoge kwaliteit" en "Bespreking van kwalitatieve evaluatiemethoden voor de participatie van jongeren" hele mooie doelstellingen.

Nu was de taak aan mij om bij ieder punt in te vullen hoe de jongerenraad "bijdraagt aan het realiseren van deze doelstelling" en welke knelpunten we daarbij ondervinden.

Het grootste knelpunt is vaak dat ik geen idee heb wat er bedoeld wordt, hoe je ooit zo'n "doel" kan bereiken en wat het nut daarvan is.

Gelukkig is er ook nog de mogelijkheid om aan te geven welke hulp ik zou willen hebben bij deze doelstelling, en het "meest in het oog springende beleidsontwikkelingen".

Jongerenbeleid... daar hoor ik eigenlijk nooit iets over, behalve als minister Donner, die ondanks dat hij gaat over justitie, boeven vangen enzo, toch weer eens een proefballontje oplaat over een sociale dienstplicht voor jongeren om zo het problemen in de zorg, die veroorzaakt zijn door jarenlang wanbeleid, in de zorg op te lossen met slavenarbeid van een weerloze groep mensen, maar dat is meer materiaal voor een apart weblogbericht.

Naarmate de enquete verder gaat wordt hij namelijk steeds vreemder, neem nu bijvoorbeeld deze doelstelling:

op voet van gelijkheid de toegang van alle jongeren tot informatie vergemakkelijken, en daarbij iedere vorm van discirminatie of uitsluiting op economische, sociale, gender, culturele of geografische gronden vermijden;

Hier wordt dus bedoeld dat alle jongeren hetzelfde mogen weten, ongeacht hoe raar je bent. Wat er echt niet bij staat is het woordje "intellectuele", want wat heb je aan informatie waar iedereen bij kan, maar die zo moeilijk is dat bijna niemand het begrijpt?

Gelukkig is daar ook een doelstelling voor:

kwaliteitsbewaking van jongereninformatie, rekening houdend met de bestaande instrumenten (bijvoorbeeld goede praktijken), het europees Handvest voor voorlichting aan jongeren van het ERYICA-netwerk);

Duidelijk toch? Gelukkig ben ik niet de enige die zich druk maakt over onnodig moeilijke taal, dezelfde nationale jeugdraad die deze enquête aan jongeren stuurde heeft een Jargonbrigade opgericht die gaat controleren of politici tegen elkaar moeilijke taal gebruiken, dan kunnen ze ook meteen weer nieuwe woorden leren voor de volgende enquête.